، شهدای گمنام در خوش نامی شهره عام خاص شدند و عاقبت در شهر ما آرام گرفتند. مردم شهرستان مینودشت میزبان شهدای خوشنام شدند و افتخاری دیگرما چه شد که این میزبانی به نا مهربانی رسید. نا مهربان شدیم و در تکلیفی که به عهده گرفتیم کوتاه را صرف کردیم و پا از رکاب کشیدیم ؟؟ چه شد که شهدای خوشنام شهرمان را همچنان در غربت و نامهربانی رها ساختیم !!

ایام فاطمیه است ایام شهادت بانوی دو عالم فاطمه (س) مادر همه ی شهدای صدر اسلام ،اولین شهید راه ولایت ضمن گرامی داشت این ایام ، چه شد که شهدای خوشنام شهرمان را همچنان در غربت و نامهربانی رها ساختیم . همه در این میزبانی شریک بودیم اما عهد شکن، در مقابل شهدا. دراین ایام  خوب است نگاهی به عملکرد ما و شما مسئولان.و...داشته باشیم ، به تکلیفی که بعهد گرفتیم . اما چه شد که این میزبانی به نا مهربانی رسید. نا مهربان شدیم و در تکلیفی که به عهده گرفتیم کوتاه را صرف کردیم و پا از رکاب کشیدیم ؟؟تلنگری به گذشته می تواند افکارمان را صیقل دهد تا بتوانیم به ناگفته ها برسیدم !!

شهدا شرمنده ایم!!!

این هفته گلستان میزبان شهدای دیگر می شود. همرزمان شهدای شهر مان ، چه داریم که به آنان گفته شود. بگوییم  ما از همرزم های شما با افتخار پذیرایی کردیم ، حق را بجا آوردیم و تکلیف را صرف کردیم. ما مردم و مسئولان شهرما چه دارند به همرزمان شهدای خوشنام شهرستان مینودشت بگویند ! جز شرمندگی !! آیا می توانیم دگر بار شهید خوشنامی را به شهرمان دعوت کنیم ؟؟ شهدا شرمنده ایم!

شهدای خوشنام شهرمان در پیشگاه خداوند به بالاترین مرتبه رسیده اند این شایسته نیست که در قبال این همه جایگاه رفیع انسانی اینگونه در غربت بسر ببرند.ما  کجا ایستاده ایم. که مزار شهدای خوشنام شهرمان آلوده کج فهمی، بد مسئولیتی و بدقولی شده است. مردم شهرمان نسبت به این شهدا چقدر تکلیف دارند که در مقابل این همه نامهربانی مسئولان بی تفاوت نشسته اند!! چه می شود اگر شهدا را از خود بدانیم و میزبانی مهربان شویم.

چند سال است که شهدا درانتهای خیابان سید جمال الدین ومسیر دانشگاه آزاد اسلامی  در قطعه ای آرمیده اند و جای بسی تاسف که این جایگاه رفیع دچار طمع و کاغذ بازی ها می شود تا جایی که وقتی به صاحب این قطعه زمین اهدایی مراجعه می کنی  و علت عدم همکاری را جویا می شویم  که چرا زمین اهدایی تفکیک نمی شود؟؟ تا مزار این عزیران یادبودی ساخته شود تا حق میزبانی را بجا آورده باشیم پاسخ می دهد من مقصر نیستم . من صداقت دارم و این زمین را اهدا کرده ام اما در قبال آن فرماندار قبلی تعهد دادند که امکاناتی را در اختیار بنده قرار دهند از جمله اجازه داده می شد که مابقی زمین تفکیک شود و تغییر کاربری صورت بگیرد. تمام مسئولان شهرستانی زیر این موافقت نامه امضا کردند.قرارداد سه ماهه تبدیل شده به چند ساله!!

قدری به مقام شامخ شهدا توجه کنند

در صورتکه در مسئولان شهرستان هم بر این باورند که که اگر تعهد صورت گرفته فرماندار قبلی بدون توجه به مقرارات  منابع طبیعی  که تغییر کاربری را برای زمین های کشاورزی غیر ممکن می داند امضاء کرده اند!!

اما سوال اینجاست که این بی مسئولیتی و بی توجه ای به قوانین نه تنها از سوی فرماندار قبلی صورت گرفته بلکه سایر مسئولان شهرستانی هم که یا ناظر بر این قرار داد بودند و یا امضاء کرده اند هم بی توجه بودند. این شده که شهدای گمنام شهرستان مینودشت بخاطر یک سری بی توجهی و تعصب همچنان در غربت بسر می برند . هنوز بعد گذشت 4 سال همچنان در بین مسئولان و اهدا کننده زمین مزار شهدا اختلاف وجود دارد و یکدیگر را مشغول عملکرد نا بخردانه کرده اند. بدون اینکه قدری به مقام شامخ شهدا توجه کنند. انقدر صحبت های اهدا کنند زمین و مسئولان ضد و نقض است که باید دست یاری به سوی خود شهدا برداریم و از شهدا کمک بطلبیم تا کمک کنند تا  این بحران بی مسئولیتی  پایان پذیرد.

شهدا شرمنده ایم که نامهربانی را تقدیم شما کردیم

با تمام این حرف و حدیث ها بیایم کمر همت ببندیم و تعهد خودمان را در قبال شهدا به سرانجام برسانیم .تلنگری به خودمان بزنیم که ما و مسئولان شهرستان  دواطلبانه خواستار آن شدیم تا این شهدا در شهر ما آرام بگیرند و با افتخار تعهد میزبانی را امضا کردیم !! حال چرا همدلی را به برکت این شهدا بر سر مزار آنان دعوت نکنیم تاهر یک از ما خادمی برای شهدا باشیم  و در ایام فاطمیه ،ایام شهادت بانوی دو عالم فاطمه (س) که بحق مادر همه شهداست، کمر همت ببندیم تا در بهسازی مزار شهدا سهیم شویم اگر می خواهیم در مقابل حضرت زهرا (س) روسفید و سربلند باشیم.

شهدا شرمنده ایم که نامهربانی را تقدیم شما کردیم . آن چه که خطاب به مسئولان و همچنین اهدا کننده مزار شهدا باید بگوییم این است که شهدا که از دنیا و خوشی های آنان گذشتند تا من و شما در صندلی مسئولیت ادامه دهنده راهشان باشیم. امنیت را مدیون شهدا هستیم سربلندی را را مدیون خون شهدا بدانیم و قدری دنیا گریزی را از شهدا الگو بگیریم که ارزش این دنیا فقط به چند سال ختم می شود.نشود که بگویند نا مهربان شدیم و در تکلیفی که به عهده گرفتیم کوتاه را صرف کردیم و پا از رکاب کشیدیم ؟؟

 رقیه بشارت نیا